by katachreza | Oct 10, 2016 | lost moments
Niedługo staniemy wysoko, żeby wołać imię. Zostanie nam po tym, kto odejdzie. Będziemy mówić jego imię często, od mówienia nabierze obecności, ciała.
Razem z otwarciem ust, ruchem języka, układem warg, powietrzem odtworzymy tego, który nie pozostał, przyniesiemy go sobie w zębach, szczelinowo, aż przyklei się do podniebienia, osadzi się na fiszbinach głosek, będziemy go po trochu odławiać jak plankton.
Wyślemy za nim wszystkie nasze znaki, małe przywołania. Dodamy odsyłacze do szuflad, bibliografię szafy, zbierzemy w kartony i worki. Będziemy wołać, jak od urodzenia, o jeszcze jedno przyjście. Poskamlemy o domowo drobną referencję, odprawimy czary, aby przywołać ulubiony przedmiot odniesienia, będziemy inscenizować obecność, myśmy to studiowali od samych narodzin, tak jak i znikanie, szyfranci nieważnego, chwiejni sygnatariusze porozumienia a kuku, nawykli do zakrywania twarzy prześcieradłem. Tamci zawsze wracali, a myśmy się tak ładnie zanosili śmiechem.
Staniemy wysoko, żeby wołać imię. Powietrze będzie czyste, głos jak trzeba. Przyjdą chyba. Zawsze przychodzili.
Zdjęcie: Biancaneve by Romina Ressia
by katachreza | Sep 18, 2016 | zmiana
Jestem jednorożcem, bo a. wyginęłam, b. kiedy mam się przed kimś ugiąć, rozcinam go rogiem, gdy pochylam głowę.
Z rozcięcia płynie biel.
Prawda.
Co się dzieje, kiedy nagle trzeba powiedzieć prawdę? Kiedy sama muszę powiedzieć prawdę?
Jaka jest moja prawda?
Jak ją znaleźć?
Siedzę twarzą do wszystkich, ale wydaje mi się, że to co ważne, mam zawsze za plecami. Nie wiem, czy zostawiłam to już za sobą, czy jeszcze się w tę stronę nie odwróciłam?
Może jestem wyłącznie strażniczką samej siebie? Tak surową, że jeszcze nie pozwoliłam samej sobie do końca się pojawić?
Nie mam potrzeb.
I nie mam granic.
Cichy sprzeciw w chwilach przekroczenia, ale to, czego dotyczy, wymyka mi się, wypadam sobie z rąk, nie widzę.
Może Wy zrozumiecie, co się ze mną dzieje?
Przyjdźcie i popatrzcie na mnie.
Ale na moich warunkach i w godzinach określonych w regulaminie.
Załóżcie ochraniacze i nie zniszczcie mnie, nie podchodźcie za blisko. Zakaz fotografowania.
Bo zniknę.
by katachreza | Jun 14, 2016 | zmiana
Adhezja
zwykłe przyleganie
“Miarą adhezji jest praca przypadająca na jednostkę powierzchni, którą należy wykonać aby rozłączyć stykające się ciała.”
Demostenes niósł kamienie w ustach
Virginia w kieszeniach
a ja jestem z wosku
same skrzydła
wypełnienie z pierza
trzepot albo pożar
ode mnie
wszystko
łatwo się odkleja
Obraz: Mercedes Helnwein
by katachreza | May 17, 2016 | zmiana
Oczywiście tak, wszystko jest po coś, chociaż jak zawsze to moje wszystko wydaje mi się nieco nadmiarowe i ogólnie nie zamawiałam.Nie piszę, bo leżę pod lawiną, a żaden bernardyn z beczułką Ovomaltiny mnie jak dotąd nie odkopał, więc znowu będę musiała sama.
Prostolinijnie wyznaję: mam tej skali zły nastrój, że przychodzę po wsparcie.
Nie mogę nic więcej napisać, mogę tylko zapytać.
Co Was na co dzień najbardziej dręczy/ wystrasza/ przeraża? Szczerze. Błagam. Na co ponuro patrzycie, jaka przeszłość lub przyszłość morduje Waszą energię życiową, przed czym uciekacie, czego zaniechaliście, choć nie wolno było, co nie daje Wam spać po nocy, co paraliżuje ruchy.
To moja zła ankieta, brzydkie pytania, z tych, co nie nadają się do historii sukcesu.
Co Was spala.
Chociaż moglibyście coś tam. Albo mniej, albo więcej. O czym niechby i ktoś z zewnątrz, z komisji weneckiej osób postronnych mógłby powiedzieć “człowieku przecież tu się nie ma nad czym zastanawiać”. Bądź jeszcze inaczej, ale wiedziałby lepiej, nie to co wy, albo wskazałby specjalistę od, albo polecił znaleźć ratunek w sobie. “Rozwiązanie jest proste.”
Więc co Was dręczy.
Porzućcie swoje awatary, piszcie w komentarzach anonimowo, piszcie z konta psa lub kota nieżyjącej kuzynki, obojętnie, ale piszcie serio. Na nogach sztywnych od strachu, chociaż miało się być takim kimś innym.
Potrzebuję spotkać się w sprawach grubych.
No to czekam.
Obrazek: “Now where did I leave my keys?” by Bill Plympton
by katachreza | Mar 3, 2016 | edukacja
Ulubione ćwiczenia? Oczywiście z bycia sobą na wszystkie możliwe sposoby! Ulubione projekty? Mikroprojekty i odkrywanie nowego!
Otóż, drodzy.
Rozszerzam czas i korzystam z posiadanego, ile wlezie.
Zamiast narzekać na oficjalny system edukacji, w połowie stycznia zakasałam rękawy i poszłam zmieniać osobiście, jako nowa przewodnicząca Rady Fundacji Rozwoju Kompetencji Społecznych i Edukacji Trampolina i oficjalna współorganizatorka Poznańskiej Szkoły Demokratycznej “Trampolina”. Mądra, fajna i utalentowana ekipa dorosłych we wzmocnionym od stycznia składzie zrobiła w szkole wielkie wiosenne porządki i zaprojektowała dla dzieci i młodzieży gigantyczną ofertę edukacyjną do wyboru. Cała doborowa Kadra wraz ze swoją nową oficjalną Koordynatorką, cytowaną już przeze mnie w “Technikach hodowli nieletnich” znakomitą psycholożką rozwojową Joanną Sowińską, zajęła się od stycznia doszlifowaniem każdego kamyczka i robi całkowicie odnowioną szkołę demokratyczną, która wspiera dziecko w moich ulubionych swobodnych skokach rozwojowych, pozwalając doświadczać i odkrywać, brać udział.
Robię to dla siebie, bo moje własne dzieci nieustannie odkrywają dużo nowego dla siebie 🙂 – Maja wygrała konkurs “Świerszczyka” na opowiadanie, Weronika nakręciła z całą Trampoliną własną odpowiedź na remake słynnej kwestii z “Przeminęło z wiatrem”.
Cała Trampolina przechodzi wielką edukacyjną wylinkę, w ramach tygodni tematycznych wykonuje zmasowane wsparcie dla młodych odkrywców, które zapewnia między innymi pilot poduszkowca :-). Rozmach mamy epicki i od stycznia zadziało się gigantycznie dużo. Poszliśmy się zaprzyjaźnić z połową miasta i najstarsi uczniowie współpracują z Biblioteką Raczyńskich, a na dodatek udało nam się porozmawiać z pewnym Wielkim Wydawnictwem i cała szkoła za chwilę rozpoczyna akcję samodzielnego recenzowania książek dla dzieci i młodzieży, dzięki któremu – ha! – każdy nieletni recenzent uzbiera egzemplarze recenzenckie dla szkolnej biblioteki. A jesienią – jesienią Wam oko zbieleje 🙂 Bawię się jak nigdy dotąd, nie wiem, czy doświadczyliście w dorosłym życiu spotkania z grupą utalentowanych pasjonatów z przeróżnych dziedzin? Ja doświadczam i jestem szczęśliwa, gdyż Podmiot Zbiorowy okazał się wspaniałym spirytusem movensem, który w subordynowany sposób przemieszcza się przez swój obszar obowiązków meksykańską falą, z uśmiechem na ustach i prędkością światła. Zdaje się, że mam nową Paczkę 🙂 Fajna 🙂
Mówiłam, że w działaniu mamy rozmach naprawdę epicki? Właśnie wydaliśmy własne podręczniki dla klas 1-3 szkoły podstawowej, pomyślane jako wsparcie dla samokształcenia dla najsmarkatszych, aby nie padli z nudów podczas dekodowania, że Tola miała palto, a teraz tablet, i aby zamiast umawiać się z Tolą, mogli rozbiec się po dziedzinach wiedzy każde w swoim tempie i kierunku, samodzielnie wytyczając ścieżki i obserwując, ile już przebiegli i co realnie potrafią zdziałać w prawdziwym świecie. Mamy również własne Przewodniki dla dzieci 4-6, gimnazjum i liceum, a od września cała ferajna otrzyma nasze oficjalnie wydane książki do samokształcenia dla starszych 🙂 Szkoła bez ocen pozwala zaoszczędzić mnóstwo czasu, a poza wszystkimi aspektami nieodrąbywania skrzydeł tuż przy plecach i odkrywania nowego, można się w niej nauczyć jakieś dwieście razy więcej, i nie po to, by wyłącznie wiedzieć, ale żeby najpraktyczniej robić.
Niniejszym zatem serdecznie skrzykujemy Miasto na świetne otwarte warsztaty dla dzieci, młodzieży i rodziców, osobiście zapraszam, kto z okolic Poznania, niech przybywa i ahoj, przygodo – będziemy wyposażać gości w arcyfajne umiejętności, dam znać!
A w otwartym rozkładzie jazdy:
15.03 WTOREK godz. 17:00-18:30 “Mem tę moc, czyli (szkolna) wytwórnia memów” – warsztaty dla uczniów gimnazjum i liceum
18.03 PIĄTEK GODZ. 17:00-18:30 “Trampolina quest – odnajdź się w naszej szkole!” – warsztaty dla uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej (geocaching w terenie ze startem i metą w szkole)
Już teraz zapraszajcie swoich znajomych, przyjaciół i sami rezerwujcie czas na twórcze działanie i mnóstwo dobrej zabawy! Wejściówki bezpłatne i, co więcej, można wziąć udział w obydwu wydarzeniach!
Zdjęcia: Podręczniki Trampoliny dla klas 1-3 by Katarzyna Ostrowicka
Recent Comments